هنگام استعمال كن و بايد كه مقدار آنچه آشاميده مىشود از آن يك اوقيه يا دو اوقيه آب خالص باشد و در نسخهء ديگر مقدار شربت آن ده مثقال با چهل مثقال آب حل كرده است . پس هرگاه خوردى مقدارى را كه وصف نموديم براى تو از طعام پس بياشام از اين سه قدح بعد از طعام پس هرگاه چنين كردى پس به تحقيق ايمن مىگردى - باذن الله تعالى - در آن روز و شب از اوجاع باردهء مزمنه مانند : نقرس و مفاصل و رياح و غير آن از اوجاع عصب و دماغ و معده و بعض اوجاع كبد و طحال و امعا و احشا و زيادتى بلغم و رطوبات . پس اگر بعد از آشاميدن آن خواهش آب به هم رسانى ، خواهش صادق پس بايد كه بياشامى نصف مقدار آنچه را اول آشاميده بودى ، پس به درستى كه اين طريق اصلح آن است براى حفظ بدن مؤمن و زياده كننده است براى قوت مجامعت آن و اشد است براى ضبط و حفظ آن و به درستى كه صلاح بدن و قوام آن به طعام و شراب است و فساد او به فساد آن هر دو اگر موافق مصلحت خوردى و آشاميدى و آن با هم موافقت نمودند ، صحيح و سالم مىماند بدن و اگر فاسد ساختى آن هر دو را فاسد مىشود بدن و از عبارت كلام جناب معصوم - عليه السّلام - مستفاد مىگردد كه خرقهء ادويه را مقارن انداختن عسل در مطبوخ صافى زبيب با اندك زمانى بعد از آن بايد انداخت ؛ و الله اعلم « 1 » . همچنين ر . ك - : خلاصة الحكمة ، ص 837 . شراب ريحانى عتيق / شراب ريحانى شراب ريحانى : آنچه خُم آن را بعد اندودن به زفت و يا قير و يا موم ، به عود ، بخور كنند ، و در آب انگور ، مورد و مصطكى و به شيرين و سيب ، قدرى داخل كنند ، و بعد از آفتاب گذاشتن ، ظرف آن را در زمين دفن كنند ، ريحانى نامند و . . . و شرابى كه از يك سال تا دو سال گذشته باشد عتيق نامند . « 2 »

--> ( 1 ) همان ، ص 143 . ( 2 ) . مخزن الادويه ، ج 2 ، ص 400 .